Op dinsdagavond 29 mei 2018 overleed ons bestuurslid Adrie Hoogewerf. Vanaf 2004 was hij penningmeester van De Cromme Leeck en nadien ook van de Beheercommissie van het Huis van Oud.

In de Terugblik over 2003 in het jaarboek wordt zijn komst aangekondigd. Er staat: Adrie Hoogewerf uit Wognum heten we welkom als nieuwe penningmeester.
Treffend vond ik enkele zinnen uit zijn motivatie om deze functie te aanvaarden.
Hij zei onder meer: ik vind het belangrijk om wat voor de gemeenschap te doen, dat hoort ook eigenlijk zo. En: hiermee geef ik een voorbeeld aan mijn kinderen.
Al gauw hadden we in de gaten dat Adrie een bijzonder adequate en nauwkeurige penningmeester was. Consciëntieus legde hij verantwoording af van inkomsten en uitgaven.
Twee boekhoudingen hield hij bij: die van de stichting en die van het museum.
Ik herinner me niet één kascontrole waarbij kritiek werd geleverd op zijn werk. Integendeel: iedereen was altijd vol lof over de duidelijke cijfers en het complete overzicht.
Wanneer in de vergadering de jaarrekening werd besproken, prees ik Adrie ieder jaar over de inzichtelijkheid daarvan, zodat zelfs een leek als ik het begreep.
Hij lachte dan ongemakkelijk en mompelde wat.
Naast al dat cijferwerk zette hij zich ook in voor de organisatie van lezingen en eerste zondagen. Hij hield aankondigingen in weekbladen en kranten in de gaten: zou dat ook iets voor ons zijn?
Na de verschijning van het jaarboek was hij steevast een aantal zondagmiddagen aanwezig in het Huis van Oud om boeken uit te delen.
Daarna liet hij het los, de vrijwilligers konden het verder wel af.

Het afgelopen jaar legde Adrie enkele taken neer: hij wilde niet meer helpen organiseren en hij zou korter op de vergadering van de Beheercommissie aanwezig zijn.
Ook zei hij: als jullie een andere penningmeester vinden dan stop ik meteen.
Wij woven deze woorden zorgeloos weg.

Want De Cromme Leeck zonder Adrie, dat kon toch eigenlijk niet.
Hij was immers van alle markten thuis.
Neem de vergaderingen. Je kon niet zo vroeg komen of hij was al paraat. Dan ging hij niet zitten wachten, nee, dat lag niet in zijn aard. Hij maakte koffie en thee en hij zette de kopjes neer. En doorgaans was hij het ook die koffie en thee inschonk. Intussen kreeg hij bonnetjes toegeschoven, die hij contact betaalde.
Betalen per bank -- daar had hij een hekel aan. Regelmatig moesten we horen hoe hoog de bankkosten wel niet waren en hoe oneerlijk dat was.

Na afloop van onze vergadering blijven we meestal nog wat napraten. Ook dan zorgde Adrie voor de dorstige man en vrouw.
Hij vertelde trots over kinderen en kleinkinderen en over zijn fietsprestaties. Maar ook van de historie en de inwoners van Wognum wist hij veel en kon hij boeiend vertellen.

In de vergadering van vrijdag 18 mei spraken we over de toekomst van De Cromme Leeck. We kletsten gezellig nog wat na en aan het eind van de avond namen we afscheid van elkaar.

Het was voor het laatst.
Voor het laatst dat we hem hoorden, dat we samen proostten op de zomer, dat we elkaar gedag zeiden.

Adrie, bedankt voor je inzet, voor je betrokkenheid, voor je vriendschap.
We zullen je missen, maar vergeten -- dat doen we niet.
We gedenken je met eerbied en dankbaarheid.
juni 2018
In memoriam Adrie Hoogewerf