Zoekresultaat:    Nieuwe foto's op internet van afgelopen maand     
Homepage CL Collectie Foto's CL Zoekresultaat
De Cromme Leeck bezit een uitgebreide fotoverzameling die nog steeds regelmatig wordt aangevuld.
Een deel van de foto’s is openbaar en voor iedereen via deze website raadpleegbaar. Met enige regelmaat verandert de selectie.
Via onderstaand zoekveld kunt u foto’s selecteren op basis van bijv. een (plaats)naam. Als u niets invult krijgt u alle openbare foto’s te zien. Heeft u vragen over foto’s of aanvullende gegevens over de gepubliceerde foto’s laat het ons aub weten. (beeldbank@decrommeleeck.nl)

Aantal gevonden foto's : 20   (uit: 8673)


Uitgebreid zoeken

Klik op foto voor vergroting en meer informatie

1. Database nr.: 01047   (gemeentefotos/01047.jpg)
Wognum Middenstand
Wognum           (onbekend)
Westeinderweg nr.14. De oude timmermanswerkplaats van Piet Stroet zoals deze eruit zag rond 1930.
Kort hierna werd zij overgenomen door Klaas Ursem, een rigoreuze verbouwing maakte hiervan een gerenomeerd aannemersbedrijf.
Hier rukt Piet Stroet zelf nog uit ,met een plank.
 

2. Database nr.: 01814   (gemeentefotos/01814.jpg)
Wognum Middenstand
Wognum           (1935)
Links het pand van kapper jan Schagen, Kerkstraat 7 te Wognum

Deze foto is genomen in 1935.
Op de plaats van dit pand stond vroeger een boerderij, die de naam Het Klooster of Kloosterhuis droeg. Dit klooster was eertijds een vrouwenklooster, genaamd De Elfduizend. Het dateerde uit het begin van de 16e eeuw. Het oorspronkelijke klooster was veel groter en door grachten omgeven. In 1828 werd het achtereind gesloopt en de rest hersteld ‘in de stand ener Boerenwoning’. In het voorste deel van deze boerderij was van circa 1920 tot 1924 een sigarenmakerij gevestigd. De boerderij verbrandde in de nacht van 31 december 1924. In het nieuw gebouwde pand begon Cor Beemsterboer een herenkapperszaak. Die werd in 1932 overgenomen door Jan Schagen (1909-1945). Jan was in de oorlog lid van de ondergrondse en was daarin ‘zeer actief’. De eind jaren zestig aangelegde straat, vrijwel recht tegenover de woning, kreeg daarom de naam Jan Schagenlaan. Cor Commandeur, die al in de zaak werkte als kappersknecht, nam in 1946 de kapsalon over. In de begintijd was vóór de herensalon en achter de damessalon. Aan de zijkant was een winkeltje waar onder andere tabaksartikelen, eau de cologne en shampoo werden verkocht. In de jaren zestig heeft Cor de boel verbouwd. ‘Kapper Commandeur’ heeft in 1976 de deuren van de kapperszaak gesloten. De goodwill werd verkocht aan Ben Hoogzaad, die in de Boogerd een kapperszaak opende.
Cor hield echter nog één (knip)stoel over. Hij knipte kennissen en af en toe haalde hij bewoners van Sweelinckhof op. In 1985 overleed hij.
De weduwe Commandeur heeft in oktober 1987 de woning verkocht aan Simon en Mirjam van der Gracht. Zij hebben de woning in 1991 ingrijpend verbouwd en wonen er nu nog steeds.
 

3. Database nr.: 05548   (evenementen/05548.jpg)
RK Lagere School Nibbixwoud
Nibbixwoud           (1922)
Achterste rij: Trien Vriend, Mina Vriend, Trien Doodeman, Sijtje Huisman, Cor Glas, Niek Hoogland, Henk op den Kelder, Piet Komen, Adriaan Vriend.
2e rij: juf Beaudoux, Trien Doodeman, Ma Huisman, Jaap Huisman, Nic Komen, Dirk Huisman, Piet Huisman, Roelof op den Kelder Gzn., Ente Huisman, Mina Hoogland, Bets Komen, meester Jägers.
3e rij: Agaat Komen, Truus Glas, Dieuw Doodeman, Jo Komen, Ger Huisman, Leen Doodeman, Griet Doodeman, Marie op den Kelder, Bafie Vriend, Anne Koopman. 4e rij: Jaap Glas, Simon Doodeman, Jaap Komen, Cor Neefjes, Roelof op den Kelder, Jan Huisman, Herman op den Kelder.
Voorste rij: Cor Koopman, Willem Glas, Vera Vriend, Alie Neefjes, Tonia Doodeman Jdr. Co op den Kelder.
 

4. Database nr.: 06866   (evenementen/06866.jpg)
Parochie Hieronymus
Wognum           (onbekend)
Jan Stam, 28 jaar. Overl. 3-10-1920 Wognum, oud 69 jaar, lid r.k. arm- en kerkbestuur te Wognum. Gehuwd met Anna Commandeur, overl. 18-2-1930, oud 79 jaar. Jan Stam was boer te Wognum, Westeinderweg 22. Zoon van Klaas Stam en Maartje Commandeur.
 

5. Database nr.: 07122   (evenementen/07122.jpg)
Parochie Hieronymus - kapelaans , neomisten, broeders en zusters
Wognum           (ca. 1968)
Rechts kapelaan Limburg op een onbekend bruiloftsfeest.
 

6. Database nr.: 07571   (evenementen/07571.jpg)
Parochie Hieronymus - Pius en St Agnes
Wognum           (22-2-1987)
Voor huize Sint Agnes zien we vlnr de zusters onbekend en Luberta.
 

7. Database nr.: 08357   (evenementen/08357.jpg)
Winkels en bedrijven - tot uw dienst
Zwaagdijk-West           (onbekend)
Zwaagdijk 318.
Jan Klein met zijn dochter Anne aan het venten met de kettenwagen in de Streek. Dat deden ze ’s zomers.

In 1911 kwam in dit huis naast de Van der Deureweg Jan Klein wonen, geboren in 1879. Jan was toen nog geen eigenaar, maar kocht in 1913 het pand van Jantje Beemster, weduwe van Jacob Kolken. Jans beroepen waren: koopman, vrachtrijder, eendenhouder, vodden- en oudijzerhandelaar, groente- en fruitverkoper en de laatste jaren petroleumventer. In de volksmond werd Jan Klein Jan Krultjes genoemd. Zijn vrouw Antje Louter had in het huis een winkeltje.
In 1956 verkocht Jan Klein dit huis aan Cor Haakman uit Onderdijk, gehuwd met Agatha Smit, en vrachtrijder van beroep. Jan Klein ging toen inwonen bij zijn zoon Klaas (1913). In 1960 overleed hij. Cor Haakman reed voornamelijk agrarische producten naar de veiling, maar hij vervoerde ook aardappelen en groenten naar België en het Ruhrgebied.
In 1971 verkocht hij het bedrijf aan zijn zwager Co Smit samen met Ben Koomen en Jan Roosendaal. Eerst zat Cor zelf ook een tijdje in het bedrijf, maar al gauw stopte hij daarmee en ging hij als conciërge werken bij veiling B en O in Zwaag. Ook Jan Roosendaal hield het na enige tijd voor gezien. Met zoveel kapiteins op één schip was het moeilijk werken.
Omdat het vervoer van agrarische producten geen vetpot was, werd er een vrachtwagen aangeschaft, speciaal om bier te rijden. Ook werd er een personeelslid in dienst genomen. André Vriend, die nu een landbouwmechanisatiebedrijf heeft in Zwaagdijk-Oost, werkte er een aantal jaren. Toen er binnen een korte tijdspanne een auto in brand vloog en een andere wagen kantelde, besloten ze het bedrijf te beëindigen. Dat gebeurde in mei 1976.
Na de opheffing van het vrachtbedrijf, verhuurde Co Smit eerst de garage naast zijn huis aan Piet Engel, melkboer in Nibbixwoud. Die stalde er zijn zelfbedieningswagen in en gebruikte de resterende ruimte voor opslag van zijn producten. Vervolgens werd de garage verhuurd aan melkboer Ton Spil uit Zwaag en ten slotte aan Willem Caspers uit Hoogkarspel, die de wijk overnam van bakker De Boer in Benningbroek/Sijbekarspel.
In 1985 kreeg Marcel Smit, zoon van Co Smit en Truus Smit-van Diepen, de kans om de melkwagen over te nemen van Willem Caspers. Marcel wilde voor zichzelf beginnen, maar hij was op dat moment twintig jaar. Om een bedrijf te starten, moest hij 21 jaar zijn. Met zijn vader en moeder moest hij om handlichting naar de rechtbank in Hoorn. Bovendien werd van zijn ouders verlangd dat zij borg voor hem stonden.
Op 1 april 1985 ging Marcel als zelfstandig melkboer aan de slag. Met zijn zelfbedieningswagen ventte hij in Zwaagdijk-West, Zwaagdijk-Oost, Hauwert en Nibbixwoud. De wagen was ook erkend postkantoor. In 1992 overleed Co Smit. Marcel bleef bij zijn moeder wonen.
In april 1998 besloot hij, mede door de toenemende concurrentie van de supermarkten, te stoppen met de zelfbedieningswagen.
Begin 2014 is de woning verkocht aan Koos Smit, zoon van Co en Truus Smit.


Zie het betreffende artikel in het boek "Tot uw dienst" uit 2014.
 

8. Database nr.: 08574   (evenementen/08574.jpg)
Fotoboeken fam. Dirk Saal
Onbekend           (onbekend)
In de nalatenschap van Dirk Saal bevinden zich enige fotoboeken.
Op deze foto staat Tr. Koster-Slagter, echtgenote van J.Koster
 

9. Database nr.: 08576   (evenementen/08576.jpg)
Fotoboeken fam. Dirk Saal
Onbekend           (onbekend)
In de nalatenschap van Dirk Saal bevinden zich enige fotoboeken.
Op deze foto staat Jantje Willems
 

10. Database nr.: 08591   (evenementen/08591.jpg)
Winkels en bedrijven - tot uw dienst
Nibbixwoud           (onbekend)
Dorpsstraat 7

Rond 1924 kwam Jan Zeinstra vanuit Harlingen zijn geluk beproeven in Noord-Holland. Als schildersknecht trad hij in dienst bij huisschilder Klaas Bosch in Nibbixwoud. Jan was toen nog vrijgezel, het meisje waar hij verkering mee had, bleef in Friesland. Al snel vond Jan een kosthuis in Nibbixwoud. In die jaren bouwde hij ook een goede band op met de familie Weel. Een groot en gezellig gezin met veel kinderen, waar hij altijd welkom was.
Het werk bij Klaas Bosch en het leven in Nibbixwoud bevielen Jan goed en er werden plannen gemaakt voor de toekomst. Na ruim een jaar kon hij een woonhuis van Klaas Bosch huren op de Dorpsstraat 37 in Nibbixwoud. Hij haalde zijn geliefde uit Friesland, zij trouwden en betrokken de huurwoning aan de Dorpsstraat. Ondanks de moeilijke tijd hadden ze het naar hun zin, maar bij Jan leefde toch ook het gevoel om voor zichzelf te beginnen.
Na ruim twee jaar waagde hij de sprong en begon hij als zelfstandig schilder. Hij wist een paar flinke klanten van Bosch aan zich te binden, wat bij Bosch toch op z’n minst wat kwaad bloed zette. Toch kon Jan met zijn gezin in de huurwoning blijven. De verhouding met zijn oud-werkgever was echter danig bekoeld.
In de crisisjaren was het niet altijd even makkelijk om als zelfstandige aan voldoende werk te komen. In die tijd werden werkzaamheden van kerk en gemeente bij toerbeurt gegund aan de plaatselijke ambachtslieden. Het was echter opvallend dat in het jaar dat Zeinstra aan de beurt was, er veelal geen schilderwerk bij gemeente of kerk te doen was. Het was gebruikelijk dat er eens per jaar rekeningen uitgeschreven en bezorgd werden bij de opdrachtgevers. Soms werd er meteen betaald, maar vaak ook moest men lang op het verdiende loon wachten. Daardoor kreeg Jan Zeinstra in 1940 ernstige geldproblemen zodat hij de huur van de woning niet kon betalen. Klaas Bosch vond dit een goede reden om de huur op te zeggen en het gezin kwam op straat te staan. De gemeente Nibbixwoud greep in en vorderde een huisje op Dorpsstraat 7. Het was een oude, kleine en bouwvallige woning. De vorige bewoners, de familie Verlaat, waren al enige tijd geleden vertrokken.
Toch werd hier in het begin van de oorlogsjaren de basis gelegd van Jans schildersbedrijf.
Het waren moeilijke jaren. Allerlei levensbehoeften, maar ook grondstoffen waren schaars. Jan Zeinstra had een overeenkomst met Dirk Ruiter die een flinke hoeveelheid lijnolie op een verborgen plaats in opslag had. Jan maakte deel uit van de nachtwacht, zodoende kon hij informatie bemachtigen die hij weer doorgaf aan de ondergrondse.
Na de oorlog wist Jan Zeinstra veel werk te bemachtigen van de domeinen in de Wieringermeer. Immers, door de onderwaterzetting van de Meer was daar behoorlijk wat te herstellen. Het bedrijf had in die periode vier tot vijf man personeel in dienst.
Zoon Jan jr. werkte ook al snel in de zaak van zijn vader, tegen kost, inwoning en zakgeld. Het gezegde was altijd: ‘Jan neemt het bedrijf van vader over, want die heeft er altijd voor gewerkt.’
De oudste van de zeven kinderen in het gezin Zeinstra was dochter Anna. In 1950 kreeg zij verkering met Wim Homan, een man met echte handelsgeest. Misschien was dat wel een van de oorzaken van zijn problemen met de medekostgangers in het huis waar hij verbleef. Na wat soebatten besloot Anna’s moeder dat Wim bij de Zeinstra’s in de kost mocht komen. Natuurlijk moest er een apart kamertje vrijgemaakt worden, vanwege de verkering was dat een voorwaarde.

Zie het betreffende artikel in het boek "Tot uw dienst" uit 2014.
 

11. Database nr.: 08792   (evenementen/08792.jpg)
Winkels en bedrijven - tot uw dienst
Nibbixwoud           (onbekend)
Wijzend 9. Bruidegom Bruun Dekker belt aan bij het huis van zijn bruid Bep Dudink. Links de paardenstal, 1961.

Interview met Hannie Jonker-Dudink, dochter van Cor Dudink en Alie Laan, 2011. Hannie is geboren op 29 december 1926. Cor Dudink (1901-1980) was de zoon van Dorus Dudink (1864-1946).
‘Vader Cor had het bedrijfje van mijn opa Dorus Dudink overgenomen. Opa Dorus woonde aan het Woudje waar nu nummer 7 is. Toen stonden daar drie huisjes, die zijn in 1980 gesloopt. De mensen noemden opa ook wel Dorus Kruk of stokke Dorus, omdat hij maar één been had en met een kruk liep. Het was wonderlijk hoe hij ondanks zijn handicap toch een zak met piepers op de wagen kon gooien.
Mijn vader heeft het bedrijf overgenomen, ongeveer in 1929 en hij vestigde zich aan de Wijzend. Hij vervoerde aardappelen, groente, fruit en turf. Mijn moeder werkte niet mee in het bedrijf, want zij was heel erg doof. Ons gezin bestond uit acht kinderen, zes jongens en twee meisjes. Ik ben de oudste en ik moest al vroeg meehelpen op het bedrijf. Toen ik nog maar twaalf jaar was, ik zat nog op de lagere school, kwam vader mij nogal eens ophalen van school om hem te helpen. Meester Klaver zei dan: “Ga jij maar alvast.” Ik vond dat helemaal niet leuk, dan viel je zo op. Ik was liever na schooltijd met mijn vriendinnetjes meegegaan om te spelen. Vader had brood mee, dat we op de wagen opaten. ‘s Avonds om negen uur kwamen we thuis en dan sliep ik inmiddels al onder het zeil van de wagen. Toen ik 21 was en getrouwd, woonde ik op de Dorpsstraat tegenover de molen. Als vader langskwam met de wagen, stopten de paarden vanzelf. Ze wisten precies waar ik woonde en wilden niet verderlopen voordat pa koffie had gedronken. Vader moest geregeld met producten van de tuinders, die hij in de vroege ochtend ophaalde, naar de veiling in Wognum. Het gebeurde wel dat die producten doordraaiden. Dan moest vader ’s avonds alles weer ophalen en terugbrengen naar de tuinders. Zij moesten, indien mogelijk, alles opkuilen en later weer aanleveren als de handel toenam. Ook ging vader drie keer in de week naar Hoorn als het turfschip aankwam. Dan moest hij de turf ophalen voor de bakkers hier in de omgeving.
Mijn vader was er één van een tweeling. De broers leken erg op elkaar en zaten vaak naast elkaar achter in de kerk. Het gebeurde meer dan eens dat de klanten vader een opdracht wilden geven, maar dan wisten ze niet wie van de twee ze moesten aanspreken. Van die verwarring kon de tweeling bar genieten. Niet al mijn broers hebben vader geholpen. Zo kon mijn broer Piet niet met de paarden overweg, hij lag er eens mee te water. Mijn oudste broer Jan, die wel heel veel deed, moest in 1961 in militaire dienst. Vader heeft het toen nog twee jaar alleen volgehouden, maar stopte een paar jaar later.’

Interview met Henk Dudink, zoon van Cor Dudink en Alie Laan, 2011. Henk is geboren op 7 februari 1946.
Henk hoefde als jongste zoon nooit mee te helpen, maar hij herinnert zich toch wel het een en ander van zijn vaders bedrijf.
‘Vader heeft altijd heel hard moeten werken. Hij maakte dagen van vier uur in de ochtend tot negen uur in de avond. ’s Winters als het glad was, reed Jaap Ligthart voor vader, want dan konden de paarden niet lopen. Jaap had een vrachtwagen. Daar wilde vader nooit aan. Mijn moeder was heel doof, ze heeft altijd hard gewerkt voor het gezin. Vader ploegde en maaide ook zijn stukken pachtland. Het hooi was bestemd voor de paarden. De paardenstal stond vlak naast het huis. Toen hij in 1963 stopte en de paarden niet meer nodig waren, heeft hij nog een tijdje tweehonderd kippen in de paardenstal gehouden. De paarden gingen weg en de rest is verkocht aan transportbedrijf Cor Doodeman. Die deed het later weer over aan zijn schoonzoon, nu transportbedrijf Brandhoff aan de Oosterwijzend.
Na een grondige verbouwing gingen mijn vrouw Agnes Deken en ik in 1974 in mijn ouderlijk huis wonen.’

Zie het betreffende artikel in het boek "Tot uw dienst" uit 2014.
 

12. Database nr.: 08939   (evenementen/08939.jpg)
Winkels en bedrijven - tot uw dienst
Wognum           (onbekend)
Hoornseweg 5.
Antoon de Wit in zijn rijdende winkel. Het is een van zijn laatste ritten in mei 1988.

Zie het betreffende artikel in het boek "Tot uw dienst" uit 2014.

Piet Bruin was een kleine veehouder, die eigen melk uitventte. Bij grossier Van der Deure uit Enkhuizen kocht hij boter en kaas. Later betrok hij deze producten van de zuivelfabriek De Verwachting aan de Oude Gouw. Hij bezorgde met een bakfiets.
In 1958 kochten Antoon de Wit en zijn vrouw Riet Molenaar het boerderijtje, de motorbakfiets en de klandizie. Daarvoor werkte Antoon als vertegenwoordiger bij Clay in Hoorn, een grossier in levensmiddelen. Al verschillende keren had Bruin hem gevraagd of hij de zaak over wilde nemen. Het werkgebied besloeg het dorp Wognum, de Grote Zomerdijk, de Kerkweg, het Oosteind tot het zwembad, de Oude Hoornseweg, de Hoornse weg en de Oude Gouw. Later kocht Antoon er klanten van het Oosteind bij van Joop Klein uit Nibbixwoud.
Antoon vertelt: ‘Die klanten kocht je per liter.’ Na de bakfiets volgde een motorcarrier. Daarvoor was een motorrijbewijs nodig. Voor op de bak stond een 50-liter melkbus met een kraantje eraan. Daaruit tapte Antoon de melk en schonk die in de emmertjes van de klanten. Op een bord stond ‘Zuivelhandel A. de Wit Hoornseweg 5’. Later kwam er gesteriliseerde melk in glazen flessen en naderhand de pakken met melk, karnemelk en toetjes.
Riet de Wit-Molenaar was verantwoordelijk voor de winkel. In eerste instantie werden daar melkproducten, eieren en jam verkocht, later ook koek en snoep. Een slechte herinnering heeft Riet aan een ongenood bezoek van zeven of acht zigeunerinnen. Zij stapten uit een busje en kwamen het bruggetje naar de winkel over. Riet: ‘Ik was alleen thuis met onze vier kinderen. Ik zei tegen ze dat ze mee moesten komen en in de hal tussen de winkel en het huis moesten blijven staan. Dat deden ze. De vrouwen konden dus niet in huis komen. Ze namen wel wat snoep en koek mee uit het rek, dat zagen de kinderen. Ze wilden kaas hebben en dat moest gesneden worden. Gelukkig kwam Antoon toen thuis, hij ging de kaas pakken en wegen. Daarna dropen de vrouwen af.’
Langzamerhand breidde het assortiment zich uit. Antoon kocht een rood Volkswagenbusje bij Jan Schuit. Daarna kwam er een grotere bus met een aanhanger en nog later een rijdende winkel. Eerst één van vijf meter lengte en vervolgens één van acht meter. SRV, Karsten in Blokker, leverde alle spullen. Antoon verkocht vrijwel alles in zijn rijdende winkel: fruit, groente, brood, levensmiddelen en zuivelproducten. Groente en fruit haalde hij bij de veiling en bij particulieren, brood bij bakker Schoutsen in Wognum. Ook de bewoners van Sweelinckhof hoorden later bij zijn wijk. Toen Antoon in 1988 afscheid nam, ontving hij veel bedankjes en zijn huis stond vol bloemen en kaarten.
Nog vaak zeiden de mensen: ‘Oh, melkboer, je hadde nooit weggaan moeten.’
In 1996 werd het huis verkocht en gingen Antoon en Riet wonen op ’t Bon in Wognum.
 

13. Database nr.: 09025   (evenementen/09025.jpg)
Winkels en bedrijven - tot uw dienst
Wognum           (onbekend)
Raadhuisstraat 2.
Jan Koeleman achter de toonbank.

Zie het betreffende artikel in het boek "Tot uw dienst" uit 2014.

Het pand Raadhuisstraat 2 is vanaf het begin, omstreeks 1882, een slagerij geweest. De eerste slager was Klaas Veken. Van 1908 tot 1928 was Jan Schenk slager, na hem kwam Piet Tromp in het pand. Toen in circa 1927 de familie Stam nog in Wognum woonde, werkte Dolf Stam op 14-jarige leeftijd al bij Jan Schenk als slagersknecht. Het gezin Stam vertrok echter richting Mijdrecht en Dolf ging mee. Vader Stam verdiende daar de kost met turfsteken. De jonge Dolf ging in Mijdrecht werken bij slagerij Van Zon. Later verhuisde Dolf naar Zaandam om ook daar te werken in een slagerij. In 1939 trouwde hij met Margareta Karsten uit Spanbroek.
Op 11 mei 1943 nam Dolf Stam de slagerij van Piet Tromp aan de Raadhuisstraat over. Al snel had hij zelf wat slachtvee, daar handelde hij ook in. Als knecht werd Arie Komen in dienst genomen. Arie woonde boven de kleuterschool in het Piusgebouw naast de katholieke kerk.
Ondanks de risico’s ging Dolf in de oorlog clandestien met een motorschuit naar Ilpendam om te slachten, want er moest vlees zijn voor de slagerij. Tijdens de oorlog is Dolf met andere Wognumers opgepakt door de Duitsers. Samen met Arie Veken wist hij gelukkig in Drenthe te ontsnappen. Beiden bereikten Stavoren en stapten daar op een vissersboot waarop zij, plat liggend onder de vloer, meevoeren naar Enkhuizen. Hier kwamen ze aan wal en keerden weer terug naar Wognum.
Dolf Stam hield ook kalveren en varkens voor de slacht. Die stonden in de schuur achter de slagerij. Altijd had Stam daar wel zeugen met biggen. Een keer wierp een zeug zelfs 21 biggen. In de winter hield hij zes of zeven mestkalveren en bij verschillende particulieren en ook bij de bakker stonden zijn varkens, die onder andere gevoerd werden met brood dat niet werd verkocht. Dolf was ook veehandelaar, hij handelde voor collega-slagers in de omtrek.
Op een weiland langs de A.C. de Graafweg ten zuiden van Benningbroek had hij zo’n 75 koeien (blaarkoppen) op 32 bunder land. Zoon Jan (1940), de oudste van het gezin, was nog maar tien jaar toen hij op woensdagmiddag langs de klanten werd gestuurd om leverworst te verkopen. De prijs was 90 cent voor een worst van ongeveer 700 gram. Soms had Jan aan het eind van de rit wat leverworst over, dat verkocht hij op de terugweg voor 70 cent. Een ‘vaste klant’ stond Jan dan op te wachten om daarvan te profiteren, maar van hem moest Jan al snel niets meer hebben. Hij zei tegen die klant: ‘Dan gooi ik ze nog liever te water.’ En hij fietste snel door. Jan deed alle weken zijn ronde en toen hij een jaar of twaalf was ging hij ook vaak met een onsje biefstuk op weg naar kraamvrouwen tot in de wijde omgeving. Toen hij veertien was, ging hij vaak mee met zijn vader in de Opel Blitz koeien van het land aan de A.C. de Graafweg halen voor de slacht. Er konden drie koeien in de Opel. Als soms de derde koe met geen mogelijkheid in de auto te krijgen was, moest Jan die maar lopend naar het slachthuis aan de Van Dedemsvaartstraat in Hoorn brengen. Onderweg liep hij via de Nieuweweg om thuis bij moeder even een broodje te eten en wat te drinken. Hij zette dan de koe vast aan het hek van de Pijp, de brug over de Nieuwewegsloot. Daarna liep hij verder met de koe naar Hoorn, leverde die af bij het abattoir en ging vervolgens door naar school.
Er werd hard gewerkt door vader en zeker ook door moeder Stam om het gezin met acht kinderen - Jan, Sjaak, Dolf, Els, Ko, Kees, Peter en Trudy - te eten te geven.
Het handelen werd Jan op jonge leeftijd al geleerd door zijn vader. Zo kocht hij op z’n veertiende al de kalfjes bij boeren in de omtrek. Als er een dood lammetje op de boerderij was, kocht hij dat ook voor een kwartje. De dieren nam hij mee naar huis om ze na schooltijd te villen. Vader Dolf verkocht de velletjes voor Jan op de koemarkt in Purmerend.
Arie Komen werkte tot circa 1954 bij de familie Stam, daarna kwam Piet Roozendaal als slagersknecht in de zaak. Rond 1954 werd zelfs een filiaal gestart in Amsterdam aan de Davisstraat 34, waar Jan Appel de scepter zwaaide. In die tijd, zo vertelde Jan Stam, ging hij met de trein op en neer naar Amsterdam voor ƒ 1,80. Het ideaal van vader Dolf was dat iedere zoon een eigen slagerij zou hebben. Helaas heeft hij dat niet mogen meemaken: in 1958 stierf hij op 44-jarige leeftijd. De zaak werd door moeder Stam samen met Jan en knecht Piet Rozendaal voortgezet. In 1959 werd de zaak in Amsterdam van de hand gedaan. Jan trad in de voetsporen van zijn vader, ook de handel in vee werd voortgezet. In 1961 vertrok Piet Rozendaal, John Bing nam voor korte tijd zijn plaats in. Toen in 1963 Jan Stam uit de slagerij vertrok, kwam Dolf jr. weer thuis in de zaak. In 1964 kocht Jaap Bakker de slagerij.

In dat jaar stond er nog een grote marmeren vitrine als etalage bij het grote voorraam. Lange tijd werd er geslacht op maandagmorgen en dinsdag hingen dan de halve varkens aan de haken langs de kant tentoongesteld voordat ze werden klein gesneden en verdeeld. Later kwam er een gekoelde toonbank voor de vleeswaren.
Vanaf 1964 tot 1969 was Jaap Bakker slager in het pand aan de Raadhuisstraat. In die tijd werkte Jan Koeleman uit Nibbixwoud als slagersknecht bij Bakker. Jan had al de nodige ervaring opgedaan bij slagerij Paauw in Hoorn, slagerij Wever in Waarland en slagerij N. Koeleman in ’t Zand. Jan wilde graag zelf een slagerij beginnen. Toen Jaap Bakker liet doorschemeren dat hij de slagerij wel van de hand wilde doen, zag Jan dan ook zijn kans schoon. Hij wilde de slagerij met woning en al kopen. Jan had al vier jaar verkering met Tiny Kok, ze trouwden en gingen op 1 juni 1969 het avontuur aan.
Na wat moderniseren ging hun zaak op 1 juli open. Er was in de eerste tien jaar veel ‘uitbreng’, zelfs naar Zwaagdijk tot de Van der Deureweg aan toe. Ook naar klanten in de Leekermeer, Baarsdorpermeer, Zuidermeer en Spierdijk, Noordermeer, Grote en Kleine Zomerdijk, Wadway en de A.C. de Graafweg. De klanten werden zeker twee maal per week bezocht, eerst rondvragen en later bezorgen. Soms moest de knecht tien dagen lang één ons biefstuk bezorgen bij een kraamvrouw. De meeste klanten betaalden alle zaterdagen, sommige lieten het opschrijven en waren altijd achter met betalen. Je had klanten om de week en andere om de maand. Protestants en katholiek waren ook bepalend voor de klantenkring.
Tot 1985 runden Jan en Tiny de zaak. In dat jaar werd de slagerij verplaatst naar de Vezo-supermarkt in De Boogerd. Het pand aan de Raadhuisstraat werd verbouwd en tot woning ingericht. De worstmakerij en rokerij bleven echter in bedrijf tot 31 december 1998.

Een anekdote verteld door Jan Koeleman.
Slager Bakker had het toenmalige zusterhuis Sint Agnes om de maand als klant, afwisselend met slager Deugd. Nou gebeurde het wel eens dat de nieuwe maand op zondag inging. Dan belde hij vrijdag de keukenzuster op met de vraag of zij de bestelling al kon doorgeven want de maand voor slager Deugd was immers om. Dat deed zuster en handenwrijvend maakte Jaap Bakker de grote bestelling klaar. Die zou zaterdagmorgen gebracht worden door de knecht. Maar toen op zaterdagmorgen de andere slager ook vroeg of zuster de bestelling door kon geven, werd slager Bakker weer gebeld. Zuster wees hem op het feit dat de nieuwe maand pas op zondag inging en zijn bestelling werd geannuleerd. Dit natuurlijk tot woede van Jaap Bakker.
 

14. Database nr.: 09782   (evenementen/09782.jpg)
Wognum - foto's uit archief van de familie Kooyman-Houtkoper van boerderij De Postgalei
Wognum           (onbekend)
Foto betreffende de familie's Winkel-Kooyman-Houtkoper enz. van de Postgalei.
Hier zien we A. Berkhout-Houtkoper.
 

15. Database nr.: 09985   (evenementen/09985.jpg)
Jaarboek 2015
Wognum           (onbekend)
De noordmuur springt ongeveer een halve meter uit de muur van het voorhuis.

Zie het artikel "De boerderij van Ootes aan de Kerkstraat" in jaarboek 2015.

Aan de Kerkstraat 71 in Wognum staat een bijzondere boerderij: een stolpschuur met een dwarsgeplaatst voorhuis, waarschijnlijk daterend uit het midden van de 19e eeuw.
De boerderij is sinds circa 1930 eigendom van de familie Ootes.
Op 24 december 2013 heeft de Bouwhistorische Commissie het pand opgenomen.
Aanleiding hiervoor was de ophanden zijnde ingrijpende interne verbouwing waarbij het hele gebouw een woonbestemming zou krijgen.
Etc.



 

16. Database nr.: 10003   (evenementen/10003.jpg)
Jaarboek 2015
Nibbixwoud           (onbekend)
De nieuwe boerderij, Oosterwijzend 35 en 35a

Zie het artikel "Nieuwe boerderijen aan de Oosterwijzend" in jaarboek 2015.

De Oosterwijzend in Nibbixwoud: een rustige, doodlopende weg te midden van goede agrarische grond. Logisch dat daar veel boerderijen staan. Oude stolpen, maar ook nieuwe. De afgelopen zeven jaar zijn hier vier nieuwe boerderijen gebouwd. Drie daarvan staan op of dicht bij de plek van een oude ‘boereplaas’ die gesloopt werd, één kwam in plaats van een woonhuis. Het silhouet van de rij piramidedaken blijft gehandhaafd, de nieuwe panden zijn stuk voor stuk robuust en beeldbepalend.
Etc.



 

17. Database nr.: 10546   (evenementen/10546.jpg)
Oude RK Kerkhof
Wognum           (onbekend)
Oude RK Kerkhof van Wognum.




 

18. Database nr.: 10678   (evenementen/10678.jpg)
Foto's uit privé collectie van Adrie Smit
n.v.t.           (onbekend)
Kees Blaauw, gehuwd met Truus Molenaar

 

19. Database nr.: 11224   (evenementen/11224.jpg)
Kerk - Jacobus de Meerdere
Zwaagdijk-West           (onbekend)
Foto's afkomstig uit het archief van de kerk van Zwaagdijk-West.
Doop door pastoor Tulp (Tweeling Pronk).
 

20. Database nr.: 11262   (evenementen/11262.jpg)
Kerk - Jacobus de Meerdere
Zwaagdijk-West           (26-5-2004)
Foto's afkomstig uit het archief van de kerk van Zwaagdijk-West.
De kerkwerksters. Namen onbekend.
 

 

Uitgebreid zoeken

Laatste wijziging binnen getoonde foto's: 23 juli 2022