Beeldbank De Cromme Leeck
 → 
 →  [Database nr. 08792]
 
De Cromme Leeck bezit een uitgebreide fotoverzameling die nog steeds regelmatig wordt aangevuld.
Een deel van de foto’s is openbaar en voor iedereen via deze website raadpleegbaar. Met enige regelmaat verandert de selectie.
Via onderstaand zoekveld kunt u foto’s selecteren op basis van bijv. een (plaats)naam. Als u niets invult krijgt u alle openbare foto’s te zien. Heeft u vragen over foto’s of aanvullende gegevens over de gepubliceerde foto’s laat het ons aub weten. (beeldbank@decrommeleeck.nl)

 
 

 
 

 

Uitgebreid zoeken

Database nr. : 08792
 
Titel : Winkels en bedrijven - tot uw dienst
Plaats/dorp : Nibbixwoud
Buurtschap/wijk :
Adres :
Datering : onbekend
Bijzonderheden : Wijzend 9. Bruidegom Bruun Dekker belt aan bij het huis van zijn bruid Bep Dudink. Links de paardenstal, 1961.

Interview met Hannie Jonker-Dudink, dochter van Cor Dudink en Alie Laan, 2011. Hannie is geboren op 29 december 1926. Cor Dudink (1901-1980) was de zoon van Dorus Dudink (1864-1946).
‘Vader Cor had het bedrijfje van mijn opa Dorus Dudink overgenomen. Opa Dorus woonde aan het Woudje waar nu nummer 7 is. Toen stonden daar drie huisjes, die zijn in 1980 gesloopt. De mensen noemden opa ook wel Dorus Kruk of stokke Dorus, omdat hij maar één been had en met een kruk liep. Het was wonderlijk hoe hij ondanks zijn handicap toch een zak met piepers op de wagen kon gooien.
Mijn vader heeft het bedrijf overgenomen, ongeveer in 1929 en hij vestigde zich aan de Wijzend. Hij vervoerde aardappelen, groente, fruit en turf. Mijn moeder werkte niet mee in het bedrijf, want zij was heel erg doof. Ons gezin bestond uit acht kinderen, zes jongens en twee meisjes. Ik ben de oudste en ik moest al vroeg meehelpen op het bedrijf. Toen ik nog maar twaalf jaar was, ik zat nog op de lagere school, kwam vader mij nogal eens ophalen van school om hem te helpen. Meester Klaver zei dan: “Ga jij maar alvast.” Ik vond dat helemaal niet leuk, dan viel je zo op. Ik was liever na schooltijd met mijn vriendinnetjes meegegaan om te spelen. Vader had brood mee, dat we op de wagen opaten. ‘s Avonds om negen uur kwamen we thuis en dan sliep ik inmiddels al onder het zeil van de wagen. Toen ik 21 was en getrouwd, woonde ik op de Dorpsstraat tegenover de molen. Als vader langskwam met de wagen, stopten de paarden vanzelf. Ze wisten precies waar ik woonde en wilden niet verderlopen voordat pa koffie had gedronken. Vader moest geregeld met producten van de tuinders, die hij in de vroege ochtend ophaalde, naar de veiling in Wognum. Het gebeurde wel dat die producten doordraaiden. Dan moest vader ’s avonds alles weer ophalen en terugbrengen naar de tuinders. Zij moesten, indien mogelijk, alles opkuilen en later weer aanleveren als de handel toenam. Ook ging vader drie keer in de week naar Hoorn als het turfschip aankwam. Dan moest hij de turf ophalen voor de bakkers hier in de omgeving.
Mijn vader was er één van een tweeling. De broers leken erg op elkaar en zaten vaak naast elkaar achter in de kerk. Het gebeurde meer dan eens dat de klanten vader een opdracht wilden geven, maar dan wisten ze niet wie van de twee ze moesten aanspreken. Van die verwarring kon de tweeling bar genieten. Niet al mijn broers hebben vader geholpen. Zo kon mijn broer Piet niet met de paarden overweg, hij lag er eens mee te water. Mijn oudste broer Jan, die wel heel veel deed, moest in 1961 in militaire dienst. Vader heeft het toen nog twee jaar alleen volgehouden, maar stopte een paar jaar later.’

Interview met Henk Dudink, zoon van Cor Dudink en Alie Laan, 2011. Henk is geboren op 7 februari 1946.
Henk hoefde als jongste zoon nooit mee te helpen, maar hij herinnert zich toch wel het een en ander van zijn vaders bedrijf.
‘Vader heeft altijd heel hard moeten werken. Hij maakte dagen van vier uur in de ochtend tot negen uur in de avond. ’s Winters als het glad was, reed Jaap Ligthart voor vader, want dan konden de paarden niet lopen. Jaap had een vrachtwagen. Daar wilde vader nooit aan. Mijn moeder was heel doof, ze heeft altijd hard gewerkt voor het gezin. Vader ploegde en maaide ook zijn stukken pachtland. Het hooi was bestemd voor de paarden. De paardenstal stond vlak naast het huis. Toen hij in 1963 stopte en de paarden niet meer nodig waren, heeft hij nog een tijdje tweehonderd kippen in de paardenstal gehouden. De paarden gingen weg en de rest is verkocht aan transportbedrijf Cor Doodeman. Die deed het later weer over aan zijn schoonzoon, nu transportbedrijf Brandhoff aan de Oosterwijzend.
Na een grondige verbouwing gingen mijn vrouw Agnes Deken en ik in 1974 in mijn ouderlijk huis wonen.’

Zie het betreffende artikel in het boek "Tot uw dienst" uit 2014.
 
Fotograaf :
Collectienaam :
Rubriek : Huis
Subrubriek :
Categorie : Foto: kleur
Achterkant afbeelding :
Techn. Bijzonderh. :
 

Vorige object   Volgende object

Heeft u aanvullende informatie over bovenstaande foto?
Wij vernemen dat zeer graag van u via het  

Uitgebreid zoeken
 

Record aangepast: 06 juli 2022